WHITTLESEA - Als ze uit de ramen van hun woning kijken, zien oud- Enschedeër Ben Smit en zijn echtgenote Anneke een onafgebroken rij auto's met Australiërs die voor het vuur zijn gevlucht.
Ze hebben niets bij zich, alleen hun auto. Sommigen kloppen bij Ben en Anneke aan. Voor wat eten, toiletbezoek, een verfrissing.Het huis van Ben die al 51 jaar in Australië woont, ligt aan de rand van de berg in Kinglake waar de vuurzee gulzig om zich heen grijpt. Zelf bleven ze buiten schot omdat de wind tijdig draaide en het vuur een andere richting koos.
"Maar dat kan elk moment veranderen. We moeten van de hulpverleners klaarstaan om acuut te kunnen vertrekken als het vuur toch onze kant weer uit komt", vertelt Anneke.
Ze zag hoe bewoners van de berg naar beneden kwamen scheuren. In doodsangst. Sommigen met de autoramen nog open en verschroeide haren. Een aantal kon niet snel genoeg wegkomen en verbrandde in de auto. "Het ging zo vlug. Het was vechten tegen het vuur. Voor sommigen een ongelijke strijd. Het is hier verschrikkelijk."
Ze zijn zo dankbaar dat ze zelf de dans zijn ontsprongen dat ze zich over de berooide landgenoten hebben ontfermd.
Anneke en Ben bieden ook onderdak aan drie journalisten van ABC Newsreport, die verslag doen van het inferno. "Gisteren hebben we een gezin van acht personen opgenomen. Met kinderen van zes tot vijftien jaar. Ze hebben net te horen gekregen dat hun huis weg is en alle dieren zijn verbrand. Dat moeten ze nog aan hun kinderen vertellen. Vreselijk. Hoe leg je dat uit?"
Niemand mag de berg op voordat de verzengende vuurzee is uitgewoed. Hoe lang dat nog duurt en hoe lang de brand nog zijn vernietigende werk zal doen, weet niemand.
"Wij hebben ons huisje gelukkig nog. Als het vuur komt, vertrekken wij naar onze kinderen. We doen geen oog meer dicht. Je moet steeds paraat staan. Want elk moment kan het ook jou overkomen."
Posts
